
۲.یکی از موضوعات چالش برانگیز این روزها سخنرانی دو تن از اعضاء سابق دفتر تحکیم وحدت در سنای آمریکا و ایجاد باب گفتگو در موضوعات مبتنی بر دموکراسی و حقوق بشر در ایران بود.
علی افشاری عضو برجسته جنبش دانشجویی ایران که کسی در صداقت صلابت و
ایستادگی او بر آرمانهایش تردیدی ندارد و اکبر عطری دیگر عضو موثر جریان دانشجویی که اگر تلاشهای او در بهبوحه انشقاق مجموعه دفتر تحکیم نبود امروز چیزی به نام دفتر تحکیم در گلوی امثال شریعتمداری ها وجود نداشت٬به دعوت دو سناتور آمریکایی به سنا رفتند تا از رویکردی ملی گرایانه و در دفاع از تمامیت ارضی ایران داد بیدادی را که سالهاست بر این ملت می رود از تریبونی فراگیرتر بیان کنند. پس از این سخنرانی اما ناگهان از هر سو فریادها برخاست که وای چه شد!!! از احمد شیرزاد مشارکتی بگیرید تا برخی از بچه های نزدیکتر دوست! در این میان امثال شفیعیان ایسنا هم خوب شناگری کردند!!
هرچند در این روزها بسیاری از منظرهای متفاوت این موضوع را بررسی کرده اند و نیازی به ورود در این بحث نمی بینم ولی احساس می کنم ذکر ۲نکته ضروری باشد :
سخنرانی علی و اکبر در سنا اگر حتی به سود پیشرفت دموکراسی در ایران نباشد برای بسیاری از
دوستان فرصت بسیار مناسبی بود تا عقده گشایی کنند. به قول قدیمی ها " اگر برای من آب نمی شود برای تو که نان می شود" !!! چه بسیار کسانی که در این روزها عقده گشایی کردند و به هر موضوعی آویزان شدند تا با تخریب شخصیت این دو عزیز آبی بر آتش وجودشان بریزند. البته بودند کسانی هم که منصفانه نقدی زدند و البته امروز از سوی علی و اکبر پاسخی درخور به دغدغه هایشان یافتند.
نکته دیگر که نباید از آن غافل شد تفاوت عمل سیاسی در موقعیت های متفاوت است. اگر امروز ما در داخل کشور خیلی چیزها را نمی گوییم و خیلی کارها نمی کنیم دلیل بر نبود آنها و یا اشتباه بودن آنها نیست . خیلی از دوستانی که این روزها بی محابا نقد رفتار این دو را میکنند در تحلیل های شخصیشان به نکته به خوبی واقفند که تجربه پیشبرد فرایند دموکراتیزاسیون با اتکا به نیروهای داخلی در ایران تقریبا شکست خورده است و بدون حمایت و اجماع بین المللی نمی توان حکومت های خودکامه را وادار به پذیرش رای مردم کرد. ولی همین افراد هیچگاه حاضر نیستند در افکار عمومی این بحث را طرح کنند چون می دانند پرداخت هزینه های این بحث از حد توانشان خارج است. چه بسا اگر فضایی برایشان ایجاد شود همین حرفها را که امروز از زبان علی و اکبر جاری شد بسیار رادیکال تر از زبان آقایان طرح شود.
۳.
اکبر گنجی یک روز دیگر به پایان دوران محکومیتش می رسد . با اینکه دوست ندارم پیشاپیش آیه یاس بخوانم ولی ظاهرا اراده ای برای آزادی او وجود ندارند . حالا چرا؟ کاملا مشخص است. در دستگاه عدالت پرور قضایی منتظر تنها چیزی که نمی توانی بنشینی همین عدالت است. اینجاست که باید دست به دعا برد و گفت:
" خداوندا
خداوندا
فریادرسا
در این شب گسترده پر و بال
از آتش اهریمن بدخو به امان دار
هم ساغر پر می
هم تاک کهن سال!!
۴. مهدی امینی زاده عزیز عضو سابق شورای مرکزی دفتر تحکیم و عضو شورای مرکزی سازمان ادوار تحکیم به حکم دادگاهی که دو سال قبل او را ناجوانمردانه نزدیک به ۸۰ روز در انفرادی بازداشت کرده بود٫ به دو سال حبس تعزیری محکوم شد . من هم مانند همه دوستان امیدوارم تا این حکم در دادگاه تجدید نظر شکسته شود تا همچنان مهدی در کنار ما بماند.
۵. و نکته دیگر آغاز سال نو است. وظیفه خودم می دونم از همین جا فرارسیدن سال نو و عید نوروز رو به همه دوستان و یارانم چه در داخل چه در خارج کشور تبریک بگم. دوستان داخل رو که حضوری می بینم ولی دوست دارم از دوستان خارج از کشورم اسم بیارم و به همه شخصا تبریک بگم و روزی رو آرزو کنم که همه در کنار هم عید رو جشن بگیریم.
علی افشاری ٫فریناز آرین فر ٫فاطمه حقیقت جو ٫زینب ژیان پناه ٫اکبر عطری ٫هنگامه شهیدی ٫سعید رضوی فقیه ٫سید سراج الدین میردامادی عید همتون مبارک.(اگه اسم کسی یادم اومد دوباره اضافه می کنم)